4 augustus 2026 – Mensen die wachten op een behandeling in de geestelijke gezondheidszorg (ggz) kloppen in de tussentijd vaak aan bij hun huisarts of praktijkondersteuner. Daardoor neemt de druk op de huisartsenpraktijk verder toe, terwijl deze zorg eigenlijk bedoeld is als tijdelijke overbrugging.

Dat blijkt uit nieuw onderzoek van het Nivel en Zorginstituut Nederland. Van de mensen die door de huisarts zijn verwezen naar de ggz, had ruim zeven op de tien tijdens de wachttijd één of meerdere contacten met de huisarts of de praktijkondersteuner ggz (POH-ggz). Een kwart van de verwezen patiënten had een jaar later zelfs nog geen eerste afspraak gehad in de gespecialiseerde ggz.

Meer dan alleen een luisterend oor
De ondersteuning in de huisartsenpraktijk gaat verder dan alleen gesprekken. Veel patiënten komen meerdere keren terug met psychische of sociale problemen, maar ook met andere gezondheidsklachten. Daarnaast krijgen sommige mensen medicijnen voorgeschreven, zoals antidepressiva of slaap- en kalmeringsmiddelen.

Volgens de onderzoekers laat dit zien dat de gevolgen van lange wachttijden niet beperkt blijven tot de ggz. Ook de eerstelijnszorg vangt een groot deel van de zorgvraag op, waardoor de werkdruk voor huisartsen en praktijkondersteuners verder toeneemt.

Betere samenwerking nodig
De onderzoekers pleiten voor betere samenwerking tussen huisartsen, ggz-aanbieders, gemeenten en het sociaal domein. Door patiënten tijdens de wachttijd beter te ondersteunen, kunnen klachten mogelijk minder verergeren en krijgen mensen eerder passende hulp.

Eerdere onderzoeken lieten al zien dat lange wachttijden niet alleen leiden tot een hogere werkdruk in de huisartsenpraktijk, maar ook grote gevolgen hebben voor mensen die wachten. Klachten kunnen verergeren, herstel duurt langer en de impact op werk, studie en sociale relaties neemt toe. Ook naasten ervaren vaak extra belasting doordat zij langere tijd ondersteuning moeten bieden.

Bron: nationalezorggids.nl  / nivel.nl

Dit bericht is 1 keer gelezen.