26 oktober 2026 –  Hoe zorg je ervoor dat iemand met een psychische kwetsbaarheid goed en met plezier aan het werk kan blijven? Bij thuiszorgorganisatie Dignis laten verzorgende Romano en zijn leidinggevende Lida zien hoe dat kan. Hun aanpak: open met elkaar praten, duidelijke afspraken maken en niet vooraf bedenken wat iemand wel of niet kan. 

Een op de drie Nederlanders werkt met een chronische aandoening. Zo’n aandoening is niet altijd zichtbaar. Dat geldt ook voor psychische problemen. Toch hoeft dit geen belemmering te zijn om goed te kunnen werken. Ook niet in de zorg, waar het vaak druk is en medewerkers te maken krijgen met onverwachte situaties.

In de nieuwe campagne van Werk Versterkt vertellen Romano en Lida hun verhaal. Werk Versterkt is een initiatief van 23 gezondheidsfondsen, waaronder MIND. Het verhaal laat zien hoe belangrijk het is om niet voor een ander te denken. Door samen te praten en te kijken naar wat iemand nodig heeft, wordt het makkelijker om goed en met plezier te blijven werken.

Bekijk het verhaal van Romano en Lida

Eerst luisteren, dan oplossingen zoeken
Romano heeft door zijn psychische aandoening vooral moeite met het verwerken van prikkels. ‘Licht, geluid en temperatuur komen veel sterker binnen. Het voelt soms alsof ik steeds moet zoeken naar een goede balans tussen wat mij energie geeft en wat mij energie kost,’ vertelt hij. Ook contact met andere mensen kost hem soms extra energie. Toch werkt hij graag in de zorg. Hij weet goed wat hij nodig heeft om zijn werk te kunnen doen.

‘Ik weet wat ik nodig heb om mijn werk goed te doen. Het belangrijkste is dat we daar open over kunnen praten.’

Toen Lida zijn leidinggevende werd, begon ze met een kennismakingsgesprek. Ze wilde niet zelf invullen wat Romano wel of niet kon. Ze wilde vooral van hem horen wat goed gaat, wat lastig is en wat hij nodig heeft.

Lida: ‘Ik wilde niet uitgaan van mijn eigen ideeën over zijn aandoening. Je denkt al snel dat iemand bepaalde dingen niet kan of veel hulp nodig heeft. Maar medewerkers weten vaak zelf het beste wat voor hen werkt. Mijn belangrijkste advies aan HR-medewerkers is daarom: stel vragen en luister goed. Zo geef je iemand de ruimte om zijn verhaal te vertellen.’

Door goed naar Romano te luisteren, konden ze samen duidelijke afspraken maken. Afspraken die passen bij wat Romano nodig heeft én bij het werk op de afdeling.

Goede afspraken maken
Romano werkt twintig uur per week, vooral in de avond. Daar is bewust voor gekozen, omdat ochtenddiensten voor hem te zwaar zijn.

‘In de ochtend ben ik net een dieselmotor: ik kom langzaam op gang. Om goed aan een ochtenddienst te beginnen, zou ik al om 04.15 uur moeten opstaan. Zulke lange dagen kosten me te veel energie. Door in de avond te werken, kan ik mijn energie beter verdelen’, vertelt Romano.

Ook is afgesproken hoeveel dagen Romano maximaal achter elkaar werkt. Daarnaast is er een praktische oplossing gevonden: op zijn werk staat een klein vrieskastje voor de koelelementen van zijn koelvest. Dat vest helpt hem om niet oververhit te raken in warme kamers.

Voor Lida zijn duidelijke afspraken belangrijk. Niet alleen voor Romano, maar ook voor de organisatie. ‘Romano weet precies waar hij aan toe is en wij als leidinggevenden ook. We leggen de afspraken vast en bespreken elke drie maanden hoe het gaat. Zo voorkomen we dat Romano te veel van zichzelf vraagt of uitvalt.’

Door regelmatig met elkaar te praten, kunnen ze de afspraken aanpassen als dat nodig is. Zo blijft het werk passen bij wat Romano aankan en kan hij ook op de lange termijn goed blijven werken.

Duidelijke communicatie geeft vertrouwen
Ook in de dagelijkse samenwerking is het belangrijk om duidelijk te zijn over wat je van elkaar verwacht. Romano heeft behoefte aan eerlijke en directe reacties.

‘Collega’s verpakken een boodschap al snel in cadeaupapier met een strikje’, vertelt Romano. ‘Maar voor mij wordt de boodschap daardoor juist onduidelijk.’

Lida houdt daar rekening mee. ‘Geen verborgen boodschappen of voorzichtige hints, maar gewoon duidelijk zeggen wat je bedoelt en verwacht. Zo voorkom je misverstanden en werk je prettiger samen.’

Ook Romano’s collega’s hebben uitleg gekregen over zijn aandoening. Daardoor begrijpen ze beter wat hij nodig heeft. En waarom hij zich soms even terugtrekt of niet altijd samen met anderen luncht.

Dat begrip merkt Romano ook in de praktijk. ‘Bij een teamuitje vragen collega’s bijvoorbeeld waar ze rekening mee kunnen houden, zodat ik ook mee kan.’

Toch zou Romano graag zien dat collega’s nog vaker vragen stellen. Zo leren ze elkaar beter begrijpen en kunnen ze rekening houden met elkaars verschillen. Dat maakt het makkelijker om prettig samen te werken.

Meer lezen over Werk Versterkt?
Kijk voor meer ervaringsverhalen, tips en links rondom werken met een chronische aandoening op www.werkversterkt.nl .

Bron: mindplatform.nl

Dit bericht is 2 keer gelezen.