12 november 2026 – Een eerste pilotstudie naar het Nederlandse cognitieve gedragstherapieprotocol (CGT) voor verzamelstoornis laat veelbelovende resultaten zien. Tijdens de behandeling namen de verzamelklachten af. Kenmerkend voor het protocol is de intensieve samenwerking met thuisbegeleiders. Onderzoekers van het Altrecht Academisch Angstcentrum publiceerden de bevindingen in Psychological Research in Individuals with Exceptional Needs, zo meldt het Nederlands Kenniscentrum Angst, Dwang en Depressie.
Oefenen in de eigen woonomgeving
Mensen met een verzamelstoornis hebben aanhoudend moeite om bezittingen weg te doen. Spullen kunnen zich zo sterk ophopen dat kamers niet meer bruikbaar zijn, met ingrijpende gevolgen voor het dagelijks leven.
CGT helpt patiënten onder meer om minder spullen te verwerven, te oefenen met wegdoen en gedachten te onderzoeken die het bewaren versterken. In het Nederlandse protocol is wekelijkse thuisbegeleiding een vast onderdeel. Zo kunnen patiënten in hun eigen woonomgeving oefenen met de vaardigheden uit de behandeling.
Minder verzamelklachten
De onderzoekers vergeleken vragenlijsten van voor en na de behandeling. Afhankelijk van de vragenlijst waren gegevens van 16 tot 36 volwassenen beschikbaar.
Patiënten rapporteerden na de behandeling significant minder verzamelklachten: zij verwierven minder spullen, ervoeren minder ophoping en hadden minder moeite om bezittingen weg te doen. Ook namen bepaalde overtuigingen af, zoals de gevoelde verantwoordelijkheid voor voorwerpen en het belang van spullen als geheugensteun.
Er werd geen significante verandering gevonden in algemene psychische klachten of in overtuigingen over controle over bezittingen. Ook hing het hebben van een partner of kinderen niet significant samen met de mate van verbetering. Hoeveel steun patiënten daadwerkelijk ervoeren, werd niet onderzocht.
Eerste aanwijzing, nog geen definitief bewijs
De bevindingen geven een eerste aanwijzing dat het protocol kan helpen bij verzamelstoornis. De studie was echter klein en een controlegroep ontbrak. Bovendien hadden patiënten die door ontbrekende gegevens buiten de analyses vielen vooraf gemiddeld meer klachten. Dat kan de resultaten hebben beïnvloed.
Groter onderzoek is nodig om vast te stellen in hoeverre de verbetering aan de behandeling is toe te schrijven en op langere termijn aanhoudt. Ook de mogelijke meerwaarde van de thuisbegeleiding en de gevolgen voor het dagelijks functioneren moeten nog worden onderzocht.
Bron: nedkad.nl
Dit bericht is 9 keer gelezen.
