Telemonitoring vermindert angst en depressie

Facebooktwitterlinkedinmail

 Telemonitoring-Patients

Telemonitoring heeft duidelijke voordelen, zoals een gunstig effect op angst en depressie. Implementatie in de praktijk verloopt echter moeizaam vanwege praktische obstakels, blijkt uit onderzoek van promovenda Josiane Boyne.

Telemonitoring, waarbij enerzijds educatie wordt aangeboden, anderzijds de lichaamsfuncties van een patiënt op afstand worden gecontroleerd door zorgverleners, levert voor mensen met chronisch hartfalen belangrijke voordelen op. De beter geïnformeerde patiënt kan zijn gezondheidstoestand beter bewaken en zo invloed uitoefenen op het zorggebruik.

Zo resulteert het gebruik van telemonitoring in meer ziektespecifieke kennis en zelfzorg, positieve effecten op angst en depressie en een lastenverlichting voor de hartfalenverpleegkundige, concludeert Boyne uit haar onderzoek.

Onderzoek

De onderzoeksgroep die met telemonitoring te maken kreeg, beantwoordde dagelijks een aantal vragen met betrekking tot hun aan hartfalen gerelateerde klachten en leefregels. De vragen varieerden van gewicht tot eet- en beweegpatroon en emoties.

Bij klachten werd telefonische feedback aan de patiënt gegeven en zo nodig de therapie aangepast door een gespecialiseerde hartfalenverpleegkundige. Bij onvoldoende kennis of therapietrouw werden patiënten geïnformeerd over het belang van het naleven van de leefregels. Daarnaast was er tussen de diverse deelnemersgroepen variatie in het aantal controlebezoeken aan het ziekenhuis.

Positieve effecten

De positieve effecten die uit de studie naar voren komen, lijken de implementatie van telemonitoring bij hartfalenpatiënten te rechtvaardigen. Het gaat bijvoorbeeld om meer kennis en zelfzorg, minder fysieke contacten met het ziekenhuis en het afnemen of stabiliseren van angst of depressie.

Verder lijkt telemonitoring te leiden tot minder ziekenhuisopnamen, vooral bij mensen die korter dan achttien maanden hartfalen hebben. Dit moet nog wel in een vervolgstudie worden bevestigd.

Moeizame implementatie

Implementatie in de praktijk gaat echter moeizaam, constateert Boyne promovenda. Zo hebben sommige professionals te hoge verwachtingen van telemonitoring, waarbij geen rekening wordt gehouden met de praktijkervaring die eerst opgedaan moet worden met zo’n systeem. Ook speelt onbekendheid met telebegeleiding, bij patiënten en professionals, een grote rol.

Kosteneffectiviteit

Een eenduidige conclusie over de kosteneffectiviteit van telemonitoring is nog niet te trekken, vindt Boyne. De manier waarop de zorg voor hartfalenpatiënten momenteel in diverse ziekenhuizen geregeld is, lijkt daarbij een rol te spelen. Zo verschillen de kosten per ziekenhuis, mogelijk gebaseerd op het feit dat de hartfalenverpleegkundige in het ene ziekenhuis de zorg thuis levert, en in het andere op de polikliniek.

Proefschrift

Josiane Boyne promoveert op 13 december aan de Universiteit van Maastricht. De titel van haar proefschrift is: ‘Effects of Telemonitoring in Patients with Heart Failure‘.

 Bron: artsennet.nl 

Dit bericht is 4572 keer gelezen.

Facebooktwitterlinkedinmail