Oproep anorexia-patiënt aan Van Rijn: investeer in zorg in plaats van verbod op websites

Facebooktwitterlinkedinmail

Van-Rijn

Geachte staatssecretaris Van Rijn,

Onlangs liet het kabinet weten de mogelijkheid te onderzoeken of er een verbod kan komen op het verheerlijken van Anorexia Nervosa. Dit naar aanleiding van de nieuwe wet in Frankrijk die het aanzetten tot vermageren tegen wil gaan en met name gericht is op de zogeheten Pro-Ana sites. In de Telegraaf geeft u aan dat u anorexia een verschrikkelijk probleem vindt. Vanuit mijn professionele achtergrond (maatschappelijk werker) heb ik de afgelopen jaren veel kennis opgedaan over eetstoornissen en deel ik uw zorg zeer zeker. Tevens ben ik zelf ook in behandeling vanwege anorexia. Vanuit eigen ervaring weet ik hoe gecompliceerd een eetstoornis is en vooral ook hoe gecompliceerd het is om deze ernstige problematiek aan te pakken.

Jaarlijks hebben naar schatting zesduizend mensen in Nederland deze stoornis. Anorexia heeft een hoge mortaliteit in vergelijking met andere psychiatrische stoornissen. Eén op de drie patiënten met anorexia geneest volledig van deze stoornis. Dit houdt in dat tweederde niet volledig herstelt en een chronische eetstoornis ontwikkelt met alle levensbedreigende (medische) gevolgen van dien. Dat er iets moet gebeuren om anorexia (en andere eetstoornissen!) terug te dringen, kan ik niet genoeg onderstrepen. Echter ligt de oplossing niet in het tegengaan van het aanzetten tot vermagering, maar in het aanbieden van de juiste hulpverlening en gedegen en effectieve zorg.

Als anorexiapatiënt heb ik ervaring dat vrijwel alles kan aanzetten tot vermagering. In het verleden heb ik inderdaad pro-ana sites bezocht en tips gelezen, guilty as charged. Zou een strafbaarstelling mij hier van weerhouden hebben? Nee, zeer waarschijnlijk niet. Want haaruitval, hartstoornissen, chronische vermoeidheid en andere symptomen die laten zien dat je lichaam richting de dood gaat hebben mij ook niet van verdere vermagering weerhouden. Daarnaast is het niet zo dat enkel pro-ana sites aanzetten tot vermageren. Niet alleen magere modellen, maar ook mooie en slanke filmsterren kunnen aanzetten tot vermageren. Niet alleen het chatten met lotgenoten over tips om de eetstoornis te verbergen, maar ook een toevallig opgevangen gesprek in de supermarkt over afvallen kan triggeren. Niet alleen het bezoeken van pro-ana sites, maar ook een bezoek aan de site van het Voedingscentrum over gezond eten en met een BMI meter laat je hoofd op hol slaan. Problemen met jezelf, anderen en het leven: voor iemand met een eetstoornis kan alles motiveren tot vermageren. Sterker nog, vaak gaat een eetstoornis in de kern helemaal niet over eten, maar juist over onderliggende problematiek. Eten en willen afvallen is dus slechts een symptoom. Een wetsvoorstel dat het aanzetten tot vermagering wil tegengaan, is dan ook naïeve symptoombestrijding.

Ik heb het geluk gehad dat ik zeer goede hulpverlening heb getroffen om te werken aan herstel van mijn eetstoornis. Na veel aarzeling en weerstand ben ik in een vijfdaagse intensieve eetgerichte behandeling bij het St. Antonius ziekenhuis te Utrecht terecht gekomen. Het unieke aan deze behandeling was dat het heel erg van eigen autonomie uitging en dat er eigen verantwoordelijkheid van de patiënt werd verwacht. Hierdoor heb ik zelf de motivatie opgebouwd om echt van mijn eetstoornis af te willen en ertegen te vechten. Vaak genoeg is het in de huidige hulpverlening namelijk het geval dat een eetgerichte behandeling alleen gefocust is op eten en aankomen in gewicht. Met als gevolg dat de patiënt eenmaal weer thuis snel terugvalt.

Helaas is de gespecialiseerde eetstoornisafdeling van het Antonius ziekenhuis in Utrecht per januari 2015 gesloten en is de intensieve behandeling voor eetstoornissen definitief gestopt. Een gebeurtenis die niet alleen mij zorgen baart, maar juist ook de politiek en gezondheidszorg wakker moet schudden. Steeds meer behandelingen voor eetstoornissen verdwijnen vanwege landelijke ontwikkelingen zoals bezuinigen in de zorg, toenemende macht van zorgverzekeraars en nadrukkelijk specialiserende GGZ
Gevolg zijn steeds minder behandelplekken, langere wachtlijsten en anorexiapatiënten die aan hun lot worden overgelaten.

Kortom, als u -staatssecretaris Van Rijn- serieuze stappen wil zetten om het ‘ verschrikkelijke probleem’ Anorexia Nervosa aan te pakken: grijp dan in op een manier die echt zoden aan de dijk zet. Richt u op het herstellen en/of verbeteren van de zorg in plaats van het verbieden en/of strafbaar stellen van pro-ana websites. Triggers tot vermagering zijn alomtegenwoordig en vanzelfsprekend, goede hulpverlening in Nederland daarentegen niet.

Hoogachtend,
Jorinne

(volledige naam bij redactie bekend)

Dit bericht is 3634 keer gelezen.

Facebooktwitterlinkedinmail