Onbegrepen gedrag: verzamelwoede oftewel ‘hoarden’

Facebooktwitterlinkedinmail

14 november 2018 – Je hebt zelf vast ook wel een paar potten tomatensaus en zakken pasta op voorraad. Altijd handig om iets in huis te hebben, ‘voor het geval dat’. Sommige mensen gaan daar nog wat verder in: ze leggen reserves aan waar ze jaren mee vooruit zouden kunnen. Of stapelen hun huis vol met spullen, die in jouw ogen zo de prullenbak in kunnen. Zulke verzamelaars bezitten meestal niet zonder reden zoveel eten of spulletjes.

Bij sommige mensen met een verzamelwoede is een psychische kwetsbaarheid de reden voor hun verzameling. Vaak weten ze best dat anderen vinden dat ze iets raars doen, en schamen ze zich voor hun volgestouwde huis. Ze zijn bang dat je hun kwetsbaarheid ziet: dat ze geen controle hebben over hun verzamel- of spaardwang.

Waar komt dit gedrag vandaan?

Verzamelen heeft een functie voor deze mensen en het gaat ze lang niet altijd om de spullen. Het kan zo zijn dat iemand eerder in zijn leven veel is kwijtgeraakt. Iemand kan bang zijn voor armoede en legt daarom alvast flinke voorraden aan. Ook geven spullen vaak een gevoel van veiligheid: ze vormen een extra beschermlaag tegen de buitenwereld, ze maken de muren van het veilige huis nog wat steviger. Bovendien heeft een verzamelaar vaak oprecht plannen om ooit nog eens iets met de spullen te gaan doen, bijvoorbeeld in de toekomst, als diegene zich dan beter voelt.

Mensen met gewone verzamelingen laten ze zonder gene vol trots zien. Bij deze mensen is dat niet het geval. Het is een ‘must’ die ze zelf soms ook niet begrijpen.

Wat kun je doen? 

Ook al heb je er de beste bedoelingen mee of maak je je zorgen, stap niet voortvarend met een rol vuilniszakken op de verzamelaar af. Je denkt misschien “kom, dit ruimen we samen wel even op”, maar bedenk dat de torenhoge stapels kranten of blikken soep een belangrijke functie voor iemand kunnen hebben. Kom je eraan, dan raakt dat aan iemands veiligheid, gevoel van controle activeer je een diepe angst of roep je schaamte op.

Maak je je zorgen of de leefomgeving van een buurtbewoner wel veilig en hygiënisch is, dan kun je dat wel voorzichtig ter sprake brengen. Maak eerst “gewoon” contact over gewone , alledaagse dingen voordat je je zorgen deelt. Maar doe daar ook niet onnodig lang over. Deel eerst je zorgen met die persoon zelf. Het inschakelen van instanties, zoals de woningbouwvereniging of brandweer, kan ervoor zorgen dat iemand bang wordt om zijn huis kwijt te raken. Hierdoor kan hij/zij gedrag gaan vertonen wat contraproductief is voor hem/haarzelf maar ook voor de omgeving.

Vraag belangstellend hoe diegene er zelf tegenaan kijkt. Is het huis schoon te houden? Wat kan er gebeuren als er brand uitbreekt? Wordt het niet een beetje veel? Kunnen we samen een oplossing bedenken? Vaak weet de persoon in kwestie heel goed wat als eerste en wat juist nooit opgeruimd mag worden. Probeer dat stapsgewijs te achterhalen. Waar kunnen we een beginnetje maken? Vind je het fijn als ik je een keer een handje help? Laat de regie bij de verzamelaar.

Welkome wijk

Wil jij een bijdrage leveren aan de acceptatie van mensen met een psychische kwetsbaarheid? Vooroordelen wegnemen en bespreken hoe buurtgenoten met en zonder psychische problemen prettiger kunnen samenleven? Doe mee.

Bron: samensterkzonderstigma.nl

Dit bericht is 3547 keer gelezen.

Facebooktwitterlinkedinmail