Existentie en zingeving in de GGZ – Op zoek naar nieuwe benaderingen

Facebooktwitterlinkedinmail

1 februari 2018 – Op donderdag 14 juni 2018 organiseert Stichting Sympopna in de Janskerk te Utrecht het congres Existentie en zingeving in de GGZ – Op zoek naar nieuwe benaderingen.

Tijdens deze dag wordt een pleidooi gehouden voor het integraal betrekken van de zingevende en existentiële dimensie in het professionele handelen in de GGZ, en wel voor alle cliënten die in zorg en behandeling zijn. We gaan verkennen op welke wijze we invulling zouden kunnen geven aan deze opdracht, in generalistische zin én in specifieke situaties die een bijzonder appél op ons doen daar waar het deze existentiële dimensie betreft.

Binnen de GGZ ontstaat er een steeds breder draagvlak voor het bieden van integrale zorg, dat wil zeggen dat we op geïntegreerde wijze aandacht geven aan soma en psyche, en dat we de sociale context waarbinnen de cliënt functioneert bij de behandeling betrekken: het is het bekende bio-psycho-sociale model. Echter, de zingevende en existentiële dimensie zien we hier niet expliciet in terug. Professionals denken mogelijk dat dit niet binnen het bereik van hun handelen ligt en verwijzen graag naar de dienst Geestelijke Verzorging van de GGZ-instelling.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven
dan doe je niet wat ik je vraag.

Wanneer je met iemand in gesprek raakt en het gesprek krijgt meer diepgang, dan wordt zichtbaar wat er voor iemand echt toe doet in zijn leven, wat iemands existentie raakt. Het gesprek gaat dan over wat van waarde is, voor de persoon zelf en voor anderen. Het kan gaan om alledaagse dingen die van waarde zijn voor iemands bestaan. Van betekenis te zijn in deze wereld. Of er wordt gesproken over welke positieve bijdrage de persoon wil en kan leveren aan deze wereld.

De persoonlijke betekenis van deze existentiële dimensie licht vooral op als er een bedreiging van het alledaagse optreedt, bijvoorbeeld in geval van lichamelijke ziekte of een psychiatrische aandoening. De mens komt hierdoor op een andere wijze in de wereld te staan. Waarden, betekenis en zingeving veranderen.

De vraag doemt op hoe we binnen de geestelijke gezondheidszorg recht doen aan deze existentiële dimensie van het bestaan van onze cliënten. Indien deze dimensie essentieel is voor ieder persoon, dan zou je verwachten dat deze ook een centrale plek krijgt binnen ons professionele handelen. Maar is dit ook zo?

Download de congresfolder >>

 

Dit bericht is 3051 keer gelezen.

Facebooktwitterlinkedinmail